İnne ve kardeşleri (إِنَّ وَأَخَوَاتُهَا) isim cümlesinin başına gelen altı edattır. Etkileri şudur: mübteda mansub olur ve ismü inne adını alır; haber merfu kalır ve haberü inne adını alır.
Altı edat
| Edat | Anlamı | Örnek |
|---|---|---|
| إِنَّinne | şüphesiz, gerçekten (pekiştirme) | إِنَّ الدَّرْسَ سَهْلٌinne'd-derse sehlun — Ders kolaydır. |
| أَنَّenne | -diğini, ki (cümle ortasında) | أَظُنُّ أَنَّهُ مَرِيضٌezunnü ennehu marîdun — Onun hasta olduğunu sanıyorum. |
| لَكِنَّlâkinne | ama, fakat | الْمَدِينَةُ كَبِيرَةٌ لَكِنَّ الْقَرْيَةَ صَغِيرَةٌel-medînetü kebîretun lâkinne'l-karyete sagîretun — Şehir büyüktür, ama köy küçüktür. |
| كَأَنَّkeenne | sanki | كَأَنَّ الْوَلَدَ أَسَدٌkeenne'l-veled esedun — Çocuk sanki bir aslan. |
| لَيْتَleyte | keşke (dilek) | لَيْتَ الْيَوْمَ إِجَازَةٌleyte'l-yevme icâzetun — Keşke bugün tatil olsa. |
| لَعَلَّlealle | belki, umarım (ümit) | لَعَلَّ الْمُدَرِّسَ فِي الْمَكْتَبِlealle'l-müderrise fi'l-mektebi — Belki öğretmen ofistedir. |
Zamirlerle kullanım
Bu edatlara bitişik zamir eklenince zamir ismü inne görevinde olur. أَنَا ve نَحْنُ iki biçim alır:
| Zamir | İnne ile |
|---|---|
| ben | إِنِّي / إِنَّنِي |
| biz | إِنَّا / إِنَّنَا |
| sen (erkek / kadın) | إِنَّكَ / إِنَّكِ |
| o (erkek / kadın) | إِنَّهُ / إِنَّهَا |
| onlar | إِنَّهُمْ |
Bitişik zamirlerin tamamı için zamirler.
Haberin öne geçmesi
Haber bir harf-i cerli ifade (شِبْهُ جُمْلَة) ise ve isim belirsizse, haber öne geçmek zorundadır:
Hemzenin harekesi
- Cümle başında ve قَالَ gibi söz bildiren fiilden sonra kesreli yazılır: إِنَّ.
- Bir fiilin ya da edatın tamlayıcısı olarak cümle ortasında gelirse fethalı olur: أَنَّ.
İsim cümlesinin yapısı için mübteda ve haber; ismin mansub, haberin merfu olması için i'rab. Haberi nasb eden benzer yapı için kâne ve kardeşleri.