Nida (النِّدَاء), birine seslenmektir. En yaygın edat يَا'dır ("ey"). Seslenilen isme münada (مُنَادَى) denir.
Üç durum
1) Tek kelimelik özel isim ya da belirsiz isim
Münada damme alır, tenvin düşer:
مُحَمَّدٌ → يَا مُحَمَّدُyâ MuhammedüEy Muhammed!
يَا طَالِبُyâ tâlibüEy öğrenci!
يَا طُلَّابُyâ tullâbüEy öğrenciler!
2) Tamlama (mudaf) olan münada
İlk kelime (mudaf) mansub olur:
أُخْتُ حَامِدٍ → يَا أُخْتَ حَامِدٍyâ uhte HâmidinEy Hamid'in kız kardeşi!
يَا طَالِبَ الْعِلْمِyâ tâliba'l-ilmiEy ilim talebesi!
يَا عَبْدَ اللَّهِyâ abdallâhiEy Abdullah!
Tamlama yapısı için izafet.
3) ال'li isim
يَا, doğrudan ال'li isimle kullanılmaz; araya أَيُّهَا (müzekker) ya da أَيَّتُهَا (müennes) girer:
يَا أَيُّهَا الطَّالِبُyâ eyyuhe't-tâlibüEy öğrenci!
يَا أَيَّتُهَا الطَّالِبَةُyâ eyyetühe't-tâlibetüEy (kız) öğrenci!
يَا أَيُّهَا النَّاسُyâ eyyuhe'n-nâsüEy insanlar!
Buradaki ال'li isim merfu okunur.
Belirsiz (kimliği belli olmayan) münada
Seslenilen kişi belirli değilse ve isim tek kelimeyse münada mansub olur:
يَا غَافِلًا وَالْمَوْتُ يَطْلُبُكَyâ gâfilen vel-mevtü yatlubükeEy gâfil! Ölüm seni arıyor.
Özet: Tek kelime → damme; tamlama → ilk kelime fetha (mansub); ال'li isim → أَيُّهَا / أَيَّتُهَا ile. Belirlilik için nekira ve marife.